आज हामी जसलाई स्टोइसिजम भनेर चिन्छौं, त्यो केवल व्यावहारिक रूपमा उपयोगी दर्शनहरूको एक समूह हो जसमा इतिहासका धेरैमानिसहरू सहमत भएका छन् वा विस्तार गरेका छन्। व्यक्तिगत स्टोइकहरू मार्कस जस्ता सम्राटहरूदेखि एपिक्टेटस जस्ता दासहरूसम्मरहेका छन्। तिनीहरू उच्च आध्यात्मिक र धार्मिक भएका छन्, तर तिनीहरू आफ्नो समयका देवताहरूमाथि शंका गर्ने संशयवादी (skeptics) पनि भएका छन्। तिनीहरू विभिन्न समय, धर्म र संस्कृतिहरूमा फैलिएका छन्, तर जीवनलाई हेर्ने तिनीहरूको व्यक्तिगत दर्शनका मुख्यसिद्धान्तहरू उल्लेखनीय रूपमा समान छन्। इब्न सिना (अविसेन्ना) र राजी, उदाहरणका लागि, इस्लामिक स्वर्ण युगका चिकित्सक र दार्शनिकथिए जसको स्टोइक दर्शनमा गहिरो चासो थियो। यो भन्न सकिन्छ कि लाओ त्जु, कन्फ्युसियस, जेन मास्टर इक्यू सोजुन वा हिन्दू अर्थशास्त्रीचाणक्य जस्ता केही पूर्वीय दार्शनिकहरू पनि कुनै न कुनै रूपमा स्टोइक थिए, किनभने आत्म-चिन्तन र सहनशीलताका बारेमा उनीहरूका धेरैविचारहरू पश्चिमका शास्त्रीय स्टोइकहरूसँग मिल्दोजुल्दो थिए। अझ रोचक कुरा के छ भने स्टोइक दर्शनहरूमा दोहोरिने सहनशीलता रधैर्यताका विषयवस्तुहरू ती विविध मानिसहरूको आफ्नो अस्तित्वको समयसँग सान्दर्भिक सरल अनुभवजन्य अवलोकनहरू थिए भन्नसकिन्छ।